Podczas gdy na 1szy rzut oka sztuka Anny Szprynger wygląda na dzieło grafika komputerowego albo architekta, do jej zaprojektowania nie użyto żadnych technologii cyfrowych ani narzędzi architektonicznych. Precyzyjne wielokrotne linie oraz formy geometryczne zbudowane tylko ręką artystki, jak i cieniutki pędzel, wywierają ogromne złudzenie, stąd też taka technologia ma możliwość wprowadzać oglądających w błąd. Dzieła zdradzają zainteresowanie artystki architekturą i odkrywaniem geometrycznym trójwymiarowej przestrzeni. Jej lekkie kompozycje, zwykle położone centralnie lub po przekątnej, czasami rozrzucone po powierzchni lub pokrywające jej ogół, w ogromnej liczbie przypadków zbudowane są z prostych figur geometrycznych, takich jak wydłużony pięciokąt czy kwadrat. Układając je jeden na drugim w na pozór niekontrolowany sposób, Anna Szprynger uzyskuje efekt wyjątkowej gęstości i głębi na dwuwymiarowej powierzchni. Ponadto, by zmaksymalizować złudzenie gęstości, artystka skupia się na szukaniu perspektywy, np przez stosowanie wielokrotnych punktów zbiegu, technologie zapoczątkowanej w renesansie. Dzieła artystki stanowią wyzwanie dla odbiorców poprzez wielość elementów tworzących przestrzenną jedność, którą ludzki umysł z trudem potrafi pojąć. Ten niejasny język zdjęć nie zniechęca jednakże widza, wręcz całkiem inaczej, mimo że jest trudny w odbiorze, przyciąga i pobudza do myślenia. Stwarza, iż nie można się od zdjęć oderwać, non stop próbując ułożyć puzzle w jedną ogół. Analizując trzon zleceń artystki, da się zauważyć kilka powracajacych motywów związanych z naturą.

http://www.mocny.smartlearning.pl/a/Anna-Szprynger,38242

data dodania wpisu: 26-08-2011

Keywords: malarstwo